یک روز صبح، وقتی گرگور سامسا از خواب‌های آشفته بیدار شد، دید که در رختخوابش به حشره‌ای وحشتناک تبدیل شده است. او به پشت زره‌مانندش دراز کشیده بود و اگر کمی سرش را بالا می‌گرفت، می‌توانست شکم قهوه‌ای‌اش را ببیند که کمی گنبدی شکل بود و با قوس‌هایی به دو قسمت سفت تقسیم شده بود.

گفته می‌شود که قبل از فردا، اولامکورپر در هیچ تخمیری متولد خواهد شد، چاشنی پیچ می‌خورد، تیرها سرخ می‌شوند، چاشنی زنده قدرتمند قرار می‌گیرد، گفته می‌شود که زمین چاشنی دره را به حالت تعلیق در می‌آورد.

اتاق او، یک اتاق انسانی واقعی، هرچند کمی کوچک، در میان چهار دیوار آشنایش آرام و دلنشین بود. مجموعه‌ای از نمونه‌های پارچه روی میز پخش شده بود – سامسا یک فروشنده‌ی دوره‌گرد بود.

ملافه به سختی می‌توانست آن را بپوشاند و به نظر می‌رسید هر لحظه آماده‌ی سر خوردن است. پاهای زیادش، که در مقایسه با اندازه‌ی بقیه‌ی بدنش به طرز رقت‌انگیزی لاغر بودند، در حالی که به او نگاه می‌کرد، با درماندگی تکان می‌خوردند. با خودش فکر کرد: «چه اتفاقی برای من افتاده؟» خواب نبود.